Są dwa podejścia do kary: intencjonalne i skutkowe. Podejście intencjonalne: ktoś chciał kogoś zabić, więc zasługuje na karę. Podejście skutkowe: ktoś kogoś zabił, więc zasługuje na karę.

Są systemy prawne oparte na jednej z tych koncepcji, na przykład Hammurabiego - karany jest ten kto spowodował śmierć, nawet nieumyślnie.

Nasz europejski system jest mieszaniną tych dwóch podejść, lecz mieszaniną dziwną, nielogiczną. Karane są oba przypadki. Ale w nierównych proporcjach. Bardziej penalizowane jest wywołanie skutku, czyli jesteśmy bliżej Hammurabiego. Nawet całkowicie nieumyślne wywołanie. Natomiast planowanie - o ile pozostaje w sferze koncepcji - jest w zasadzie nie karane.

Może coś w tym jest. Bo gdyby karać samą chęć mordu, trzeba by zamknąć wszystkich.

Napisz pierwszy komentarz

blog - blog